Bijna elke dag kom ik er langs. Het is alsof je in een dierentuin bent. Tussen de ingang van een parkeerkelder en de muren van het bankgebouw is een kleine kooi geklemd. Ongeveer vier meter in het vierkant. Met een stevig hekwerk aan de straatkant, waar het publiek langsloopt.
In de kooi kleumt 's ochtends vroeg al een kliekje bankemployés. Ze staan er hun sigaretten en shagjes te roken. Verbannen van de werkvloer en uit de publieke ruimte. Als een uitstervende diersoort. Alleen het bordje 'svp niet voederen' ontbreekt.
Als ik er langs loop schaam ik me plaatsvervangend. Ik durf niet goed naar deze verstokte rokers te kijken. Net zoals ik meestal mijn blik afwend als ik in de stad een alcoholist met een blikje bier in een portiek zie hangen, een junk zijn naald in zijn arm zie zetten in een openbaar plantsoen of het water van een wildplasser hoor klateren tegen een gesloten rolluik.
De maatschappelijk ontwikkeling is razendsnel gegaan. Kijk naar oude films, foto's en documentaires en je ziet dat roken nog niet zo gek lang geleden de gewoonste zaak van de wereld was.
Bron: Leeuwarder Courant.
Print deze pagina.
Vertel het door